پرکاری

گلاب شاه، کراچی را در پس تنۀ خرش محکم ببست؛ پرید بر پشت خر ؛ با نوک خله چوب بر سرین خر کوبید و با دکلمۀ چند بیت از ادبیات خردوانی در گوش حیوان، به سوی شهر حرکت کرد. خربی نفس و کم جَوـ که زور کشیدن کراچی سنگین را نداشت ـ بی وقفه صدای اعتراضش را از زیر دُم به گوش صاحبش می رساند، اما گلاب شاه که آزادی بیان را دوپول نمی خرید، صدای خرش را به علت تخلف از قانون کراچی کشی ـ به زور خله چوب ـ خفه می کرد در جاده می دواندش. درمیان اعتراض های مدنی خر، گلاب شاه