قنغال بازی کیمیایی

در کیمیای دورۀ دبیرستان خوانده بودیم که ، وقتی هایدروجن و اکسیجن باهم تعامل کنند، از یک جا شدن شان آب به دست می آید. خاک، به پریستلی و لاووازیه  خبر نبرد، با آن که هر روز از نل مکتب مان شکم سیر آب می نوشیدم، اما تا روزی که فارغ شدم، نه روی اکسیجن را دیدم و نه سیمای هایدروجن را، و نه هم قنغال بازی شان را برای تولید آب. خدا خیر بدهد آزمایشگاه انتخابات افغانستان را که حالاجدول مندلیف را لیف لیف کرده و عناصری در آن باهم تعامل می کنند، که نه هسته دارند و نه مدار. می ترسم که در این آزمایشگاه، اکسیجن با کاربن؛ کش و بغل بگیرند و خدا نخواسته «نمک طعام» تولید کنند.  

تیت و پَرک

تیت و پَرَک

از شمار موزیم های دنیا ، من بیشتر همین «مجلس سنا» ی خودمان را می پسندم. باز نگویید که وطن پرست نیستم!

***

ماماخلیل از قول کاکا صمد روایت می کند که، اگر آدم انتقاد را خام بخورد، مغزش به کمبود «ویتامین ملی 2» گرفتار می شود.

***

احوال کواکب نشان می دهد که، امنیت زمین، رفت زیر زمین. از کشور های فضا پرور می خواهیم برای جلوگیری از هراس افگنی در نظام شمس،  تا رسیدن روز نخست قیامت، از پیاده کردن هر نوع دموکراسی و حقوق بشر در مریخ ومشتری و مهتاب خودداری کنند.